Bugün markette kasiyer nasılsın diye sordu. Üç gündür kimseyle konuşmadığımı o an fark ettim.

Arkadaşlarım üniversiteye başladı. Ben hâlâ aynı odada test çözüyorum.

Üç yıl sonra ayrıldık. Sabahları hâlâ ona yazacak bir şey arıyorum.

İş için İstanbul'a taşındım. Üç aydır hafta sonları kimseyle konuşmuyorum.

Liseden beri beraberdik. Bir gün fark ettim ki buluşmalara artık çağrılmıyorum.

Kalabalık bir şehirde yalnız olmak, küçük bir yerde yalnız olmaktan daha ağırmış.

Ortak arkadaşlarımızla buluşamıyorum artık. Ayrılık beni sadece ondan değil, bir gruptan da ayırdı.

Doğum günümde kimse aramadı. Kendi doğum günümü kendime kutladım.

Eve dönünce yabancı gibiyim, burada da yabancıyım. İki yer arasında kaldım.

Sosyal medyada herkesin hayatı ilerliyor. Benimki durdurulmuş bir video gibi.

Herkes bir yerde birine denk geliyor gibi. Ben hep yanlış kişiye denk geliyorum.

Evin sessizliği çok garip. Kavgalar bitti ama ev de bitti sanki.

Yalnız olmak değil, hep yalnız kalacakmışım gibi hissetmek zor geliyor.

Birlikte gittiğimiz yerlerin önünden geçemiyorum. Şehrin yarısı yasak bölge oldu.

İyi geçti sandığım mülakattan olumsuz döndü. Nerede hata yaptığımı hâlâ bilmiyorum.