Başka şehirde okumak için evden ayrıldım. Annemin sesi her aramada biraz daha yorgun geliyor.

Biri yakınlaşınca geri çekiliyorum. Sonra da neden yalnız kaldığımı soruyorum.

Ayrılığı ben istedim ama pişman olan da benim. Geri dönmeye yüzüm yok.

Taksitle aldığım telefon hâlâ ödeniyor. Telefon çoktan eskidi.

Açılmadım, açılamadım. Şimdi nişanlanmış, ben hâlâ ne olurdu diye düşünüyorum.

Yıllarca onları barıştırmaya çalıştım. Başaramadığım için kendimi suçluyorum.

Liseden beri "daha sonra" dediğim her şey hâlâ daha sonra.