Arkadaşlarla dışarı çıkınca hesabı bölüşmek için kartı uzatıyorum. İçimden borcu sayıyorum.

Aldatan o ama ben kendime soruyorum: neyi eksik yaptım?

Ailem gönderdikleri harçlığın yettiğini sanıyor. Yetmiyor, söyleyemiyorum.

Babam herkese mühendis olacağımı anlatıyordu. Bölümü bıraktım, ona hâlâ söyleyemedim.

Sonuçlar açıklandığında kimseyle konuşmadım. Telefonu kapattım.

Yirmi dört yaşındayım ve hiç sevgilim olmadı. Arkadaşlarım konuşurken susuyorum.

Ablam tıp okuyor, ben sınavı iki kez kaybettim. Sofrada konu hep ona dönüyor.

Grup sohbetine yazdığım mesajlar cevapsız kalıyor. Sonra başka konuya geçiliyor.

Mesajlarına saatlerce cevap düşünüyordum. O bir dakikada unutuyordu.

Yurda yerleştiğim ilk hafta her gece ağladım. Kimseye söylemedim.

Kardeşim her şeyi tek başına üstleniyor. Burada olduğum için kendimi kaçak gibi görüyorum.

Kıskançlığım yüzünden bitti. Farkındaydım ama durduramadım.

Kimseye söylemedim. Arkadaşlarım hâlâ bizi mutlu bir aile sanıyor.

Kardeşimi seviyorum. Onu kıskandığım için kendimden utanıyorum.

Ailem onu çok seviyordu. Ayrıldığımızı hâlâ söyleyemedim.